Αναστοχασμός - 2η Συνάντηση - 3 Εταιρείες 1 Σεμινάριο - 2ος Κύκλος

Νευρώσεις και Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεία

Την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου και το Σάββατο 14 θα διεξαχθεί στο "γίγνεσθαι" διήμερο σεμινάριο με θέμα τις νευρώσεις και την υπαρξιακή ψυχοθεραπεία. 

 Την Παρασκευή (18:00 – 22:00) θα παρουσιάσουμε το θεωρητικό μοντέλο της κορυφαίας θεραπεύτριας Karen Horney. Για τη σημασία και αξία του έργου της Karen Horney έχει μιλήσει ιδιαίτερα θερμά, εκτός των άλλων και ο Irvin Yalom. Στην παρουσίαση αυτή θα καλύψουμε τα εξής θέματα; 

• Πώς και γιατί δημιουργούνται οι νευρώσεις
• Ποιες οι βασικές νευρωτικές συγκρούσεις
• Για την "τυραννία των πρέπει"
• Τον ιδεατό εαυτό
• Την νευρωτική υπερηφάνεια
• Την αλλοτρίωση από τον εαυτό
• Τις τρεις βασικές νευρωτικές στρατηγικές
• Την θεραπευτική στάση απέναντι στις νευρώσεις

Πίνακας: Oskar KokoschkaΤο Σάββατο 10:00 – 18:00 θα γίνει μια σύντομη αναφορά στις διαφορές μεταξύ νευρώσεων και ψυχώσεων. Θα παρουσιαστούν οι διάφορες κατηγορίες νευρώσεων βάση του DSM και στη συνέχεια θα αναλυθούν περιστατικά που έχουν αντιμετωπιστεί από τους εισηγητές.

Το σεμινάριο απευθύνεται σε θεραπευτές, ψυχολόγους, συμβούλους, και εκπαιδευόμενους στην ψυχοθεραπεία. Τόπος διεξαγωγής του σεμιναρίου: τα γραφεία του γίγνεσθαι.

Παρακαλούμε να δηλώσετε τη συμμετοχή σας. Οι θέσεις είναι περιορισμένες.

Κόστος: 60 ευρώ

Θα δοθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης.

Το "γίγνεσθαι" είναι πιστοποιημένο κέντρο δια βίου μάθησης από το Υπουργείο Παιδείας.

Διεύθυνση: Κηφισίας 293 & Δηληγιάννη, Κηφισιά.

Τηλέφωνο: 210 8085712, 210 7250065

gignesthai@gmail.com

Ωράρια: Παρασκευή 12/12/14 18:00 – 22:00

Σάββατο 13/12/14 10:00 – 18:00

Ενδοσκόπηση, αναστοχασμός και θεραπευτική συνομιλία

Τι είναι η ενδοσκόπηση, τι είναι ο αναστοχασμός και τι είναι η θεραπευτική συνομιλία; Και πώς όλα αυτά σχετίζονται με τη θεραπευτική πρακτική; Θα ξεκινήσω με τους όρους. Ο όρος ενδοσκόπηση είναι ιατρικός. Σχετίζεται με το ενδοσκόπιο. Το οποίο είναι ένα εργαλείο που όπως λέει και η λέξη διευκολύνει στο να βλέπουμε μέσα στο σώμα. Αμέσως το πρώτο ερώτημα που έρχεται για την ψυχοθεραπεία είναι, υπάρχει «μέσα» και «έξω» σε αυτό που είμαστε, υπάρχει μέσα και έξω στις ψυχικές μας διεργασίες; Τι είναι το μέσα και τι είναι το έξω; Μπορούμε να τα ξεχωρίσουμε; Ποιος είναι αυτός που κοιτάζει μέσα και τι είναι αυτό το μέσα προς το οποίο κοιτάζει;

Αν απομακρυνθούμε από την θεωρητική αναζήτηση των όρων και πάμε προς την θεραπευτική πρακτική, εκεί θα δούμε ότι όταν έχουμε απέναντι μας έναν άνθρωπο με τον οποίο δουλεύουμε θεραπευτικά, η αφήγηση του τείνει είτε προς την εσωτερικότητα είτε προς την εξωτερικότητα. Μερικές φορές μοιάζει, τα λόγια που χρησιμοποιεί ο θεραπευόμενος να είναι ήδη έτοιμα και προσχηματισμένα, ωσάν να ανήκουν σε κάτι πιο εξωτερικό και να έχουν σταθεροποιηθεί, να είναι παγιωμένα. Μοιάζει πολλές φορές ο θεραπευόμενος να τα φέρνει και να τα χρησιμοποιεί όπως θα μεταχειριζόταν κάποια αντικείμενα που έχει μπροστά του, στη διάθεση του. Με τρόπο χρηστικό. Αυτή είναι η κατάσταση εξωτερικότητας. Από την άλλη, μερικές φορές, ο θεραπευόμενος, ή κάποιοι θεραπευόμενοι, μοιάζει να είναι συνδεδεμένοι με μία εσωτερική, ζωντανή πηγή, μία ροή, κάτι το ασχημάτιστο, με το οποίο ερχόμενοι σε επαφή, έρχονται σε επαφή με κάτι το οποίο βρίσκεται σε μία διεργασία δημιουργίας. Κάτι το οποίο δεν έχει παγιοποιηθεί. Και το οποίο μοιάζει να είναι μία ζωντανή πηγή από την οποία εκπορεύεται το βίωμα, εκπορεύονται οι σκέψεις. Για να το δούμε λοιπόν σχηματικά, υπάρχουν δύο διαφορετικοί τρόποι δουλειάς. Ο ένας δίνει έμφαση στην εξωτερικότητα και ο άλλος στην εσωτερικότητα. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ως επί το πλείστον, η πιο θεραπευτικά παραγωγική δουλειά γίνεται όταν ο θεραπευόμενος είναι σε επαφή με αυτή την εσωτερική πηγή και είτε κατέχει την ικανότητα να συνδέεται με την πηγή αυτή, είτε μέσα από την θεραπευτική διαδικασία και τις θεραπευτικές παρεμβάσεις, έχει διευκολυνθεί στο να το κάνει.

Με αυτά που έχω πει μέχρι στιγμής, θέλω να τονίσω ότι υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι λειτουργίας, ο ένας συνδέεται με την εσωτερικότητα και ο άλλος με την εξωτερικότητα. Προφανώς αυτά είναι αλληλένδετα. Και να προσθέσω εδώ ότι ό,τι έρχεται από την εσωτερικότητα, και γίνεται λόγος, μετατρέπεται σε εξωτερικότητα. Θα δώσω εδώ μια εικόνα που ίσως το περιγράφει καλύτερα. Ας φανταστούμε μια ροή από λάβα που προέρχεται από ένα ενεργό ηφαίστειο. Ή λάβα αυτή, όπως βγαίνει ρευστή από ένα ηφαίστειο, συναντά τον αέρα ή το νερό και έτσι στερεοποιείται. Με τον ίδιο τρόπο, αυτά τα οποία ο θεραπευόμενος φέρνει, από τη ζωντανή εσωτερική του πηγή, μετατρέπονται σε κάτι παγιωμένο πλέον και στερεοποιούνται.

Ας πάμε για λίγο και στον δεύτερο όρο που εξετάζουμε σήμερα. Τον όρο του «αναστοχασμού». Αυτό που σε πρώτη φάση μας λέει η λέξη είναι ότι ξανά-στοχάζομαι κάτι. Υπάρχει μία επανάληψη. Αυτή η επανάληψη προϋποθέτει ότι υπάρχει κάτι το οποίο είτε έχει λεχτεί, είτε έχει συμβεί και καλούμαστε, μέσα από την ανασκόπηση να το ξαναδούμε, να το ξανασκεφτούμε, να το ξαναεπεξεργαστούμε. Υπάρχει μία επανάληψη λοιπόν εκεί. Ένα ξαναγύρισμα. Για να συνδέσουμε με αυτό που έλεγα προηγουμένως για τη σχέση εσωτερικότητα εξωτερικότητας, όπου λέγαμε ότι κάτι που εκπορεύεται από το χώρο της εσωτερικότητας έχει τα χαρακτηριστικά της ρευστότητας, της αβεβαιότητας, της έλλειψης μορφής, όπως η πυρωμένη λάβα, και μετατρέπεται μετά σε κάτι παγιωμένο. Ίσως, μέσα από τη διαδικασία του αναστόχασμού, εδώ κινούμαστε προς μία αντίθετη πορεία. Αυτό που είναι παγιωμένο, φανερό και βρίσκεται στην εξωτερικοτήτα, ο αναστοχασμός το θέτει εκ νέου, στον χώρο της εσωτερικότητας. Εκεί όπου η επεξεργασία θα ανανεώσει αλλά και εν μέρει θα το αφομοιώσει. Πιθανώς χωρίς να το διαλύσει εντελώς, χωρίς αυτό και να μπορεί και να αποκλεισθεί. Γιατί μιλάμε για μία διαδικασία αναθέρμανσης, για να συνεχίσουμε να χρησιμοποιούμε την αναλογία της εσωτερικότητας σαν κάτι που θυμίζει το εσωτερικό ενός ηφαιστείου. Ο αναστοχασμός λοιπόν φέρνει το εξωτερικό, σε επαφή, ξανά, με τον βαθύ πυρήνα του είναι μας. Εκεί συμβαίνουν επεξεργασίες, αλλαγές. Αυτά που έχουν σχηματιστεί μπορεί να μην διαλυθούν απόλυτα, αναβαπτίζονται ωστόσο στην εσωτερικότητα. Αλλάζουν αλλά και μέσα από αυτή τη διαδικασία επηρεάζουν με κάποιο τρόπο και τον εσωτερικό πυρήνα.

Ο τρίτος όρος που σήμερα εξετάζουμε είναι η θεραπευτική συνομιλία. Ο όρος αυτός έχει άμεσα να κάνει με τη διαχείριση της σχέσης μεταξύ εσωτερικότητας και εξωτερικότητας ως θεραπευτική πράξη. Και μπορεί να παίρνει όλες τις μορφές εκείνες, οι οποίες έχουν στόχο την διευκόλυνση της δουλειάς σε ένα επίπεδο που είναι πλησιέστερο προς την εσωτερικότητα παρά το αντίθετο. Η συνομιλία έχει να κάνει λοιπόν με την αντίδραση του θεραπευτή σε αυτό που έρχεται από τον θεραπευόμενο, είτε προέρχεται από τον εσωτερικό πυρήνα του θεραπευόμενου είτε έχει περισσότερο τα χαρακτηριστικά της εξωτερικότητας. Η θεραπεία πραγματοποιείται λοιπόν μέσα από την συνομιλία αυτή. Ο θεραπευτής επικοινωνεί τη δική του αντίδραση σε αυτά τα οποία έχει ακούσει. Η αντίδραση αυτή μπορεί να πάρει φυσικά πολλές και ποικίλες μορφές. Αλλά σε σχέση με το θέμα το οποίο σήμερα διαπραγματευόμαστε μπορούμε να πούμε ότι μεγάλο μέρος των θεραπευτικών παρεμβάσεων, της θεραπευτικής συνομιλίας, αποσκοπεί στη διευκόλυνση της δουλειάς του θεραπευόμενου με έναν τρόπο που είναι πλησιέστερος στην εσωτερικότητα. Ασφαλώς υπάρχουν πολλοί και διάφοροι τρόποι που προάγουν την δουλειά στο επίπεδο της εσωτερικότητας και η κάθε θεραπευτική προσέγγισης προσφέρει και μία διαφορετική εναλλακτική. Η ανάπτυξη των τρόπων, από την υπαρξιακή σκοπιά, όπως εμείς την αντιλαμβανόμαστε απαιτεί εκτεταμένη ανάλυση και παρουσίαση, πράγμα που δεν μπορεί να γίνει στο πλαίσιο αυτής εδώ της ομιλίας.

Ενδεικτικά μόνο θα αναφέρω δύο μεγάλες κατηγορίες θεραπευτικής εργασίας που αποσκοπούν εν τέλει ακριβώς στη ψυχοθεραπευτική δουλειά σε επίπεδα που τείνουν προς την εσωτερικότητα του θεραπευόμενου.

Η πρώτη κατηγορία είναι η Έμφαση στο Εδώ και Τώρα. Μπορούμε να ξεχωρίσουμε εδώ δύο υποκατηγορίες. Η πρώτη είναι η έμφαση στο εδώ-και-τώρα εστιάζοντας στο ενδοπροσωπικό επίπεδο. Η δεύτερη υποκατηγορία επικεντρώνεται στο διαπροσωπικό επίπεδο.

Την άλλη κατηγορία θεραπευτικής δουλειάς την ονομάζουμε υπαρξιακή ενημερότητα και με τον όρο αυτόν εννοούμαι κάθε παρέμβαση του θεραπευτή η οποία εστιάζει, αναδεικνύει και βοηθάει στην επεξεργασία των βασικών υπαρξιακών ζητημάτων που, εξ ορισμού, αφορούν όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους.

Συνοψίζοντας, υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι δουλειάς στην θεραπευτική διαδικασία. Ο ένας δίνει έμφαση στην εξωτερικότητα και ο άλλος στην εσωτερικότητα. Θεωρούμε ότι είναι επιθυμητό στις περισσότερες των περιπτώσεων να δουλεύουμε όσο το δυνατόν πλησιέστερα στην εσωτερικότητα. Συνεπώς, μεγάλο μέρος της θεραπευτική δουλειάς είναι η προσπάθεια να κινηθεί ο θεραπευόμενος από το επίπεδο εξωτερικότητας προς ένα επίπεδο μεγαλύτερης εσωτερικότητας. Ο αναστοχασμός είναι ένας από τους βασικούς τρόπους με τους οποίους η θεραπευτική συνομιλία διευκολύνει την μετάβαση από το ένα επίπεδο στο άλλο. Να τονιστεί φυσικά ότι η διαδικασία αυτή δεν είναι σε καμία περίπτωση μονοσήμαντή αλλά παλινδρομική. Για την υπαρξιακή θεραπεία οι δύο βασικοί τρόποι δουλειάς είναι η έμφαση στο εδώ και τώρα και η υπαρξιακή ενημερότητα. Και οι δύο αυτοί τρόποι, όταν εφαρμόζονται από κάποιον έμπειρο θεραπευτή, μέσα στο κατάλληλο θεραπευτικό περιβάλλον, μπορεί να διευκολύνουν την θεραπευτική δουλειά, δίνοντας πρόσβαση στον ζωτικό, εσωτερικό πυρήνα του είναι, που υπάρχει σε κάθε θεραπευόμενο και φυσικά σε κάθε άνθρωπο.

Αλεξης Χαρισιάδης 

Το παραπάνω κείμενο είναι μία από τις ομιλίες που έγιναν στη συνάντηση των παρακάτω τριών εταιρειών:

· Η Ελληνική Εταιρεία Υπαρξιακής Ψυχολογίας «Γίγνεσθαι»

· Το Ελληνικό Κέντρο Focusing (Προσωποκεντρική και Focusing-βιωματική Προσέγγιση).

· Η Ελληνική Εταιρεία Φαινομενολογικής-Υπαρξιακής Ανάλυσης και Ψυχοθεραπείας (Hellenic Society of Daseinsanalysis)

Οι τρείς αυτές εταιρείες συνδιοργανώνουν, για 2η χρονιά, ένα σεμινάριο, που έχει τη φιλοδοξία να συμβάλει στην περαιτέρω εμβάθυνση του φαινομενολογικού βλέμματος στο πεδίο της ψυχοθεραπείας στη χώρα μας.

Οι έννοιες που αναπτύσσονται στις συναντήσεις όπου εισηγητής είναι ο κ. Ξηροπαϊδης, στις συναντήσεις των τριών εταιρειών που ακολουθούν, θα συζητούνται και θα εξειδικεύονται σε ό,τι αφορά το πεδίο της ψυχοθεραπείας.

Τρεις φαινομενολογικές εταιρείες- Ένα φαινομενολογικό σεμινάριο

Τρεις φαινομενολογικές εταιρείες - Ένα φαινομενολογικό σεμινάριο

«οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν»
(Σοφοκλέους, Αντιγόνη, στιχ.523)

2η συνάντηση με θεματική:

«ενδοσκόπηση-αναστοχασμός-θεραπευτική συνομιλία» 

Πέμπτη 22/1 στο «Γίγνεσθαι»

8.30μμ-10.30μμ.

2η χρονιά
Τρεις εταιρείες που μοιράζονται κοινά ερωτήματα και αναζητήσεις,

Η Ελληνική Εταιρεία Υπαρξιακής Ψυχολογίας «Γίγνεσθαι»

Το Ελληνικό Κέντρο Focusing (Προσωποκεντρική και Focusing-βιωματική Προσέγγιση).

Η Ελληνική Εταιρεία Φαινομενολογικής-Υπαρξιακής Ανάλυσης και Ψυχοθεραπείας

(Hellenic Society of Daseinsanalysis)

Συνδιοργανώνουν,

για 2η χρονιά, ένα σεμινάριο, που έχει τη φιλοδοξία

να συμβάλει στην περαιτέρω εμβάθυνση του φαινομενολογικού βλέμματος στο πεδίο της ψυχοθεραπείας στη χώρα μας.

Ο τίτλος του σεμιναρίου είναι :

Edmund Husserl και Martin Heidegger:

Θεμελιώδεις έννοιες της ερμηνευτικής φαινομενολογίας

Εισηγητής του σεμιναρίου θα είναι, ξανά, ο καθηγητής Γιώργος Ξηροπαΐδης

Οι συναντήσεις του σεμιναρίου γίνονται Πέμπτη 8.30μμ-10.30μμ.

στο Dasein Café
Στον πολυχώρο εκδηλώσεων του κινηματογράφου Άνεσις
(Λ. Κηφισίας 14 Αμπελόκηποι, 2ος όροφος)

Στις παρακάτω ημερομηνίες:

1η,   23 Οκτωβρίου 2014, Γιώργος Ξηροπαίδης (έγινε)

2η,   20 Νοεμβρίου 2014, 3 Εταιρίες (έγινε)

3η,   11 Δεκεμβρίου 2014, Γιώργος Ξηροπαίδης (έγινε)

4η,   22 Ιανουαρίου 2015, 3 Εταιρίες (στο χώρο του «Γιγνεσθαι»)

5η,   12 Φεβρουαρίου 2015, Γιώργος Ξηροπαίδης

6η,   12 Μαρτίου 2015, 3 Εταιρίες

7η,   23 Απριλίου 2015, Γιώργος Ξηροπαίδης

8η,   14 Μαΐου 2015, 3 Εταιρίες

9η,   18 Ιουνίου 2015, Γιώργος Ξηροπαίδης και 3 Εταιρίες

Σημείωση:

Οι έννοιες που κάθε φορά θα αναπτύσσονται στη συνάντηση όπου εισηγητής θα είναι ο Γιώργος Ξηροπαΐδης, στην επόμενη συνάντηση των τριών εταιρειών θα συζητούνται και θα εξειδικεύονται σε ό,τι αφορά το πεδίο της ψυχοθεραπείας.

Περαιτέρω πληροφορίες: στις ιστοσελίδες των εταιρειών και στα τηλέφωνα επικοινωνίας που παρατίθενται σε αυτές καθώς και στις διευθύνσεις

daseinanalysisGR@gmail.com

focusinghellas@yahoo.com

gignesthai@gmail.com

Παρακάτω θα βρείτε λεπτομερέστερη ενημέρωση
σχετικά με τη θεματολογία του σεμιναρίου καθώς και σχετική βιβλιογραφία.

Κύκλος διαλέξεων 2014-15

Γιώργος Ξηροπαΐδης

 

Edmund Husserl και Martin Heidegger:

Θεμελιώδεις έννοιες της ερμηνευτικής φαινομενολογίας

Το χρονικό διάστημα από το 1919 μέχρι το 1929 έχει προσφυώς αποκληθεί η «φαινομενολογική δεκαετία» του Martin Heidegger (1889-1976). Στο συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ο Γερμανός στοχαστής διατυπώνει το αίτημα ενός ριζικού μετασχηματισμού της φαινομενολογικής φιλοσοφίας του δασκάλου του Edmund Husserl (1859-1938) προς την κατεύθυνση μιας ερμηνευτικής φαινομενολογίας. Κατά τον Heidegger, ο μετασχηματισμός αυτός επιβάλλεται να συντελεστεί τόσο στο επίπεδο του θεματικού προσανατολισμού της φιλοσοφίας όσο και στο επίπεδο της μεθόδου. Η φαινομενολογία δεν μπορεί πλέον να είναι a priori επιστήμη της «αποβλεπτικής συνείδησης [intentionales Bewusstsein (intentional consciousness) = προθετική συνείδηση]», καθόσον ως πρωταρχικό της καθήκον αναγνωρίζεται πλέον η διερεύνηση του «νοήματος του είναι [Sinn von Sein]».

Προκειμένου ωστόσο να απαντηθεί «το ερώτημα του είναι [die Seinsfrage]», πρέπει πρώτα να αναλυθεί εκείνο το ον που διαθέτει μια προθεωρητική κατανόηση του είναι. Το ον τούτο ο Heidegger το αποκαλεί Dasein και το ορίζει ως «είναι-μέσα-στον-κόσμο». Βασική επιδίωξη της φαινομενολογικής οντολογίας είναι να καταδείξει τον τρόπο με τον οποίο οι δομές του «είναι-μέσα-στον-κόσμο» καθιστούν δυνατή τη συνείδηση με την έννοια του Husserl – την αποβλεπτικότητα των ενεργημάτων της κατ’ αίσθηση αντίληψης, της κρίσης, της φαντασίας, κ.τ.λ.

Εάν όμως το πρωταρχικό μέλημα της φαινομενολογίας δεν είναι η ανάλυση της αποβλεπτικής συνείδησης, αλλά η διερεύνηση των οντολογικών δομών του Dasein, τότε η μέθοδός της δεν μπορεί πλέον να είναι αναστοχαστική, εποπτική, ενορατική και περιγραφική, αλλά οφείλει να έχει τον χαρακτήρα μιας σύνθετης ερμηνευτικής διεργασίας.

Ελληνόγλωσση βιβλιογραφία 
Edmund Husserl, Η φιλοσοφία ως αυστηρή επιστήμη, Αθήνα 1988
Edmund Husserl, Καρτεσιανοί στοχασμοί, Αθήνα 2002
Edmund Husserl, Φαινομενολογία, Αθήνα 2005
Edmund Husserl, Η κρίση των ευρωπαϊκών επιστημών και η υπερβατολογική φαινομενολογία, Αθήνα 2012
Martin Heidegger, Τα βασικά προβλήματα της φαινομενολογίας, Αθήνα 1999
Martin Heidegger, Είναι και Χρόνος, Αθήνα 1978-1985
Martin Heidegger, Οι θεμελιώδεις έννοιες της μεταφυσικής: Κόσμος-Περατότητα-Μοναξιά, Αθήνα 2009
Martin Heidegger, Φαινομενολογικές ερμηνείες στον Αριστοτέλη, Αθήνα 2011

Υπαρξιακές Προσεγγίσεις στην Θεραπευτική Πράξη

ΔΙΗΜΕΡΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ

16-17 Ιανουαρίου, 2015

Παρασκευή: 18.00-22.00

Σάββατο: 10.00-18.00

Το σεμινάριο θα εστιαστεί κυρίως στην εφαρμογή της υπαρξιακής θεωρίας στην πράξη. Θα επικεντρωθεί στον τρόπο με τον οποίο η βασική θεραπευτική φιλοσοφία των Rollo May, o James Bugental, O Irvin Yalom και ο Kirk Schneider μπορεί να εφαρμοστεί στην θεραπευτική πρακτική. Κατά την διάρκεια του σεμιναρίου, θα υπάρξουν βιωματικές ασκήσεις και παρουσιάσεις περιστατικών απο τους εισηγητές.

Το σεμινάριο θα ασχοληθεί ιδιαίτερα με τους σημαντικούς υπαρξιακούς θεραπευτές όπως ο Rollo May, o James Bugental, O Irvin Yalom και ο Kirk Schneider. Θα παρουσιαστεί η βασική θεραπευτική φιλοσοφία του κάθε ενός από αυτούς αλλά κυρίως θα επικεντρωθούμε στην θεραπευτική τους πρακτική. Οι παρουσιάσεις θα συνοδεύονται από βιωματικές ασκήσεις.

Στη συνέχεια θα υπάρχουν εκτενείς παρουσιάσεις περιστατικών που έχουν δουλευτεί από υπαρξιακούς ψυχοθεραπευτές.

Εισηγητές: Ευγενία Γεωργαντά, Εύη Δάλλα, Κατερίνα Ζύμνη, Άννα Κούρτη, Αλέξης Χαρισιάδης

To σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στα γραφεία του γίγνεσθαι Κηφισίας 293, Κηφισιά

Κόστος συμμετοχής: 60 ευρώ. Θα δοθούν βεβαιώσεις παρακολούθησης.

Δήλωση συμμετοχής στα τηλ. 210 80 85 712 και 210 72 50 065

ή μέσω email: gignesthai@gmail.com